Encyklopedia tanich fuszerek

Szybka poprawka wizualna. Przy wyjeździe wygląda dobrze, ale rdza pod spodem się rozprzestrzenia. Dobre na szybki zysk przy złomach.

Klasyk wschodnioeuropejskiej motoryzacji. Krótko działa przy małym obciążeniu. Ryzyko pęknięcia rośnie z obrotami i dystansem.

Filtruje słabo, ale przy oględzinach „wygląda”. Przyspiesza zużycie silnika w czasie.

Rozciąga zapas benzyny. Powoduje przepustnice, nierówną pracę i zgaśnięcia — szczególnie na zimnym silniku.

Efektowne, gdy zadziała. Ekstremalnie zawodne. Wysoka szansa uszkodzenia silnika i wściekłego klienta.

Czysto kosmetyczne. Klient może nie sprawdzić dokładnie. Rdza wraca w ciągu tygodni w grze.

Zdejmujesz dobre elementy i wkładasz tanie zamienniki. Oszczędzasz zakup. Koszmar etyczny i prawny — surowe konsekwencje po wykryciu.

Jeśli jest na tyle okrągły, „kieruje”. Ledwo. Natychmiastowe zagrożenie bezpieczeństwa i zniszczenie reputacji.

Chwilowa uszczelka węża chłodniczego lub podciśnienia. Trzyma, dopóki cykle termiczne nie osłabią kleju.

Nigdy nie polecane. Awaria hamulców prowadzi do najcięższych zdarzeń konsekwencji.

Dodatek konstrukcyjny, np. spawana „tacka” na hatchbacku. Funkcjonalne i opłacalne przy starannej robocie.

Żart sąsiada, nie naprawa dla klienta. Powoduje zator i zgaśnięcie. Rozrywka, nie zysk.